De advocatuur is geen beroep voor mensen die ’s nachts goed willen slapen. Het is een wereld van deadlines, dossiers die zich opstapelen tot aan het plafond, en cliënten die bellen op tijdstippen waarop normale mensen allang hun telefoon op stil hebben gezet. Wie denkt dat advocaten de hele dag in dure pakken koffie drinken en vergaderen, heeft het goed mis. Achter die zelfverzekerde façade schuilt vaak iemand die al weken op zijn laatste benen loopt.
De prijs van prestige
Een gemiddelde advocaat bij een middelgroot kantoor maakt werkweken van zestig uur of meer. Niet omdat ze dat zo graag willen, maar omdat de billable hours zichzelf niet schrijven. Cliënten verwachten snelle reacties, partners verwachten resultaten, en de rechtbank verwacht dat alle stukken op tijd en foutloos worden ingediend. Dat is een combinatie die op den duur zijn tol eist.
Wat begint als een glas wijn of een snuifje na een zware zitting, kan langzaam uitgroeien tot iets wat veel meer grip heeft op je leven dan verwacht. Niet omdat advocaten zwakker zijn dan anderen, maar omdat ze juist gewend zijn om problemen zelf op te lossen. Ze zijn getraind om controle te houden. Dat maakt het extra lastig om te erkennen wanneer die controle er niet meer is.
Eten of gegeten worden
De uitdrukking “eten of gegeten worden” is nergens zo van toepassing als in de advocatuur. Zeker bij grotere kantoren heerst een cultuur van presteren of vertrekken. Fouten worden niet vergeven, zwakte wordt niet getolereerd, en wie een keer te vaak “nee” zegt tegen extra werk, ligt er snel uit. Die constante druk zorgt ervoor dat veel advocaten naar middelen grijpen om het vol te houden. Alcohol natuurlijk maar ook cocaïne. Een lijntje en hup je kan er weer tegen. Eventjes dan, want uiteindelijk kom je jezelf tegen. En zeker het tussenschot van je neus..
Het moment van erkenning
Wat opvalt bij advocaten die uiteindelijk hulp zoeken, is hoe laat dat moment vaak komt. Pas als de situatie echt onhoudbaar wordt, als een zaak misgaat, als de relatie stukloopt of als de gezondheid het laat afweten, komt er beweging. THE YOUTURN, een bekende afkickkliniek in Nederland, ziet regelmatig professionals uit de juridische sector binnenkomen. Niet de karikatuur van iemand die alles heeft verloren, maar mensen die op het oog nog functioneren maar waarvan de tank al lang leeg is.
Wat ook meespeelt is schaamte. Advocaten zijn gewend om anderen te vertegenwoordigen, niet om zelf kwetsbaar te zijn. Een behandeling bij een luxe afkickkliniek nederland biedt dan uitkomst, omdat de omgeving aansluit bij wat iemand gewend is en de anonimiteit beter gewaarborgd is.
Terug naar de kern
Er is iets tegenstrijdigs aan een beroep dat draait om rechtvaardigheid, maar waarin zo weinig ruimte is voor menselijkheid. De advocaat die jarenlang voor anderen vecht, vergeet soms compleet om voor zichzelf te zorgen. Een prive afkickkliniek zoals THE YOUTURN richt zich dan ook niet alleen op de verslaving zelf, maar op het hele plaatje. Hoe iemand zo ver is gekomen, wat er nodig is om anders te leren omgaan met druk, en hoe je een leven opbouwt waarin presteren niet de enige maatstaf is.
Want het neustussenschot van die advocaat was niet het begin van zijn problemen. Het was het moment waarop hij niet langer kon ontkennen dat er iets moest veranderen.
