Shoarma is voor veel Nederlanders meer dan gewoon een avondmaaltijd. Het is het broodje na een avondje uit, de snelle hap op een drukke doordeweekse dag, of juist het gerecht dat je voor een groep vrienden op tafel zet. Weinig gerechten zijn zo ingeburgerd in de Nederlandse eetcultuur, terwijl de oorsprong ver weg ligt. Hoe is dat eigenlijk zo gekomen, en wat maakt dit gerecht zo populair?
De oorsprong van geroosterd vlees aan een spies
Het gerecht stamt uit het Midden-Oosten en kent zijn roots in de Turkse keuken. Het woord zelf is afgeleid van het Arabische “shawarma”, dat verwijst naar de manier waarop het vlees wordt bereid: ronddraaiend aan een verticale spies, dicht bij een warmtebron. Terwijl de buitenkant langzaam gaart, wordt het vlees in dunne plakjes afgesneden. Die techniek zorgt voor sappig vlees met een licht krokant randje. Oorspronkelijk werd dit straatvoedsel in landen als Turkije, Libanon en Egypte gegeten. Via de immigratie in de jaren zeventig en tachtig vond het zijn weg naar Nederland, waar het snel populair werd bij een breed publiek.
Wat er precies in zit en hoe het smaakt
Traditioneel wordt voor dit gerecht gekruid kippenvlees of lams- en kalfsvlees gebruikt, al zijn er tegenwoordig ook varianten met rundergehakt of zelfs plantaardige alternatieven. Het vlees wordt gemarineerd in een mengsel van specerijen zoals komijn, kurkuma, knoflook, paprika en kaneel. Die combinatie geeft het zijn kenmerkende geur en smaak. In een wrap of pitabroodje gaat het vlees dan samen met verse groenten, soms friet, en sauzen als knoflooksaus of yoghurtsaus. De samenstelling verschilt per eetgelegenheid. Sommige zaken voegen nog augurk, kool of rode ui toe voor extra bite. Dat maakt elk broodje net even anders, en dat is precies wat het avontuurlijk houdt.
Hoeveel heb je nodig per persoon
Een veelgestelde vraag bij het bereiden of bestellen van dit gerecht is hoeveel vlees je per persoon nodig hebt. Een gangbare hoeveelheid is 200 tot 250 gram vlees per persoon, maar dat hangt af van wat je er verder bij serveert. Eet je het puur met wat saus in een wrap, dan heb je aan de hogere kant meer. Zet je er ook rijst, salade, friet of ander bijgerecht bij, dan is 200 gram ruim voldoende. Ben je aan het plannen voor een grotere groep, dan is het slim om uit te gaan van 250 gram per hoofd en wat extra in te slaan. Vlees dat overblijft, kun je de volgende dag nog prima gebruiken in een sla, over rijst of in een omelet.
Zelf maken of gewoon bestellen
Steeds meer mensen maken de gekruide kippenschijfjes of het gehaktmengsel thuis klaar, zonder spies of speciaal apparaat. In de oven of in een hete pan krijg je een verrassend goed resultaat. Je marineert het vlees een paar uur van tevoren in olijfolie, citroensap en kruiden, en bakt het daarna op hoog vuur tot het goudbruin is. Thuis zelf maken heeft als voordeel dat je de hoeveelheid vet, zout en specerijen zelf bepaalt. Tegelijk is het bij een goede Turkse of Arabische eetgelegenheid gewoon makkelijker, sneller en vaak ook erg lekker. Of je nu kiest voor de snackbar om de hoek of een zelfgemaakte versie, het resultaat is in beide gevallen een stevige, geurende maaltijd die zelden teleurstelt.
Veelgestelde vragen
Welk vlees wordt gebruikt voor shoarma?
Voor shoarma wordt het vaakst kippenvlees gebruikt, maar ook lams-, kalfs- of rundergehakt komen voor. Het vlees wordt gemarineerd in een mengsel van specerijen zoals komijn, knoflook en paprika. Dat geeft het zijn kenmerkende smaak.
Hoeveel gram shoarmavlees heb je nodig per persoon?
Als je shoarma serveert als hoofdmaaltijd, reken je op 200 tot 250 gram vlees per persoon. Zijn er veel bijgerechten zoals friet, rijst of salade, dan is 200 gram per persoon doorgaans genoeg.
Kan je shoarmavlees bewaren na bereiding?
Ja, gaar shoarmavlees kun je tot twee dagen bewaren in de koelkast, in een afgesloten bakje. Je kunt het de volgende dag opwarmen in een pan en gebruiken in een wrap, over rijst of in een sla.
Is shoarma ongezond?
Shoarma bevat eiwitten en kruiden, maar de sauzen en het brood zorgen voor extra calorieën en vet. Hoe gezond het is, hangt af van de bereiding en de hoeveelheid saus. Zelf maken geeft je meer controle over de ingrediënten.
